Mamako

    Kamar kullum, Kano ta tashi da zafi—zafin juma’a. Amma maimakon ta ci gaba da taku kamar yadda ta saba, sai ta jirkita daga gwadaben gabaɗaya. Gizagizai suka kumbura lokaci guda, iska ta yunƙuro daga gun da ta je rangadi, da sauri, cikin hanzari, domin ta kawo shelar zuwan wannan baƙo—har yanzu ruwa baƙo ne a Kano, har yanzu ba a saba da saukar shi ba.

    Ruwan Kano. Lokaci guda aka soma shi a yau. Kamar dai yadda wannan ruwa yake kasancewa; da yayyafi ake soma shi, cikin daƙiƙu waɗannan ɗigon da ke sassarfa ke sauyawa izuwa masu tsere—masu rige-rigen ƙarasowa ƙasansu. Suna masu gwajin wanda zai riga wani sauka bisan duniya, da mutanenta, da ababen da ke cikinta, ba tare da sun tausaya wa waɗanda ba su samu mafaka ba. Ba tare da sun raga wa gidaje da tubalan da suka yi laushi ba. Ruwan Kano—ruwan sama—ba don tausayin mutanen duniya yake saukowa ba. Saukowa kurum yake. 

    Ƙarar rufi, kamar kullum, ne ke alamtar da zuwan wannan baƙo gurina. Sai kuma kakkausar bugun da labulaye kan yi wa kusurwar tagar da aka kafa su a kai. Sai kuma ƙura, wasu lokutan. Amma dai, kamar yadda na faɗa a baya, kusan kowane lokaci ƙarar rufi ne ke alamtar da zuwan wannan baƙo.

    Tun da aka soma ruwa da yammaci nake waje ina kallon yadda iska da ruwa ke sharafin su babu mai iya hana su: yadda suke ta fyaɗar bishiyar ceɗiya da jerin bishiyun durumin da ke a gabashin fafarandata, tare da karakaina da su—su yi nan, su yi can, ba tare da sun san wajen zuwa ba. Iska na nata, ruwa na nasa.

    Amma kuma bishiyun na buƙatar ruwan. Idan babu shi rayuwarsu gimtsewa za ta yi. (Ban san me nake son faɗa ba. Ko kaɗan. Falsafa ce da ban yi niyyar fahimta ba, ko rubutawa ba. Alƙalamina ne ya rubuta. Ko tunanin hakan ban yi ba. Ɗan nema!)

    Kamar dai yadda ruwa da iska suka sanya bishiyun nan bulayi, ni ma haka na kasance. Lokaci guda na gan ni a durƙushe a matattakalar da ke kallon ƙawanyayyu, hudaddun tubalan sashen maƙwabciyata. Na ɗauki tsawon lokaci a tsugunne har sai da na tuna da cewar na bar waya a nawa dandamalin benen, haɗe da sanin yayyafin zai iya kai wa wurinta, sannan na tashi.

    Farat ɗaya kuma sai ga ni da riga sanye a jikina. Sai kuma ga ni a saman makarin ƙarfen da ke daura da madafana. Sai kuma ganin kaina na yi a ƙasa na buɗe ƙofar gida. Ruwa na ta sauƙa a kaina, amma haka na tsaya a baƙin ƙofa: ƙafa ɗaya a saman dokin-ƙofa, ɗayar kuma a cikin gida; jiki kuwa jingine ga ƙofar. 

    Iska mai ƙarfi ake ta yi ba ƙaƙƙautawa. Rigata ta yi ta kanannaɗewa ta warware na tsawon lokaci, har ta gaji. Da taimakon ruwan da ke dukan ta ta samu ta manne da fatar jikina. An ta ruwa, kuma ruwan ya ci gaba da fyaɗar jikina. Ko na ce sumbatar jikina. Don ni abin da na ji kenan; a daidai wannan lokaci. Kowane ɗigon da ya sauka a kaina ya baƙonci jikin da ya saba da shi ne, ya zo gaisuwa ga abokin da ya sha haɗuwa da shi ne. 

pinterest

    Haka dai na tsaya na tsawon lokaci yayin da idanu ke kai-komo tsakanin allunan bakin titi; izuwa motocin da ke ta feshe su da ruwan da ke saman titi; har izuwa masu giftawa a babura, ko a ƙafa, da masu fakewa a shaguna. Zuwa wasu lardukan da na mance da su, waɗanda sai dai na tariyo ƙamshinsu. Ƙamshin ƙasa. Ƙamshin jar ƙasa. Ƙamshin gonar masara a bayan gida. Ƙamshin gida.

    Ruwa na ta sumbatar jikina yayin da ni kuma na rungume shi na ƙi sakin sa. Yayin da ya ci gaba da ƙwanƙwasa ƙofofin shuɗaɗen lokaci. Wasu su buɗe, wasu kuma su ci gaba da kasancewa a rufe. A duniyar zahiri kuma, ni ne dai a bakin ƙofa, ina mai rera waƙe da gunjina, waƙen da ban san a ina na san ta ba.

    Da rayi ya gaji kuma sai tsintar kaina na yi a farfajiyar gida (ai dama can a farfajiyar nake) ina mai tsalle tsakanin na’ukan intaloki, zubi ɗaya a lokaci ɗaya. Da na gaji kuma sai na dinga dangwalar ruwa ina mai kamanta zane a jikin ƙofa. Na zana alamar murmushi, sai dai ɗigon ruwa ya sanya alamar ta koma ruwa biyu: ga dai murmushin a bayyane, amma a saman fuskar, ɗigon hawaye ne ke ziryowa daga gulbin idanuwa.  

    Yau na gano cewa na iya zane. Don kuwa na zana ruhina, a yau!

Alhassan Maibasira                                                                                                                     8:38pm
12/06/26 

Fatana

 

Fatana shi ne a ce, ga ni, ga ki, ni da ke, a cikin madafa muna haɗa shayi. Ki ɗan tsoma ganyen na'a-na’a, ni kuma sai na ɗan watsa kanumfari, ki ɓantari citta ki cilla, ni kuma na ƙyasta mana wuta. Muna zaune muna taɓa taɗi, kina ba ni labarin ƙamshin turaren daren amarci, a haka har ya tafasa, mu juye a tambulan sannan mu dawo mu yi zaune tsakar gidanmu. Ga bishiyu sun mana rumfa, ga sautin ƙoton agwagi ga kukan carar ƴan tsaki, ga magunanmu suna ɗawafi tsakaninmu, sai su wuntsila can sai su mirgina can, kina kallon su kina dariyarki. Ke dai ranki na son mage, ni kuma raina na ƙaunar ki. Rayuwa ce mai sauƙi ni da ke muka shirya, babu tarin burika a cikinta, amma akwai so, akwai ƙauna, akwai aminci, nutsuwa, walwala, nishaɗi, bege, muradi, kewa, ƙulafuci, sannan akwai ni, kuma ke ma akwai ki. 

Wace rayuwa ce za ta kai wannan farin ciki da sururi a zuƙatan masoya? 

Fatana shi ne mu kasance a hakan har abada. Ba tare da mun yi magana ba. Muna kallon ruhikanmu a yayin da ruwan sama ya soma sauka kaɗan-kaɗan, yif, yif, yif. Iska mai cike da ni’ima na ɗan kaɗawa a sannu-a sannu. Mu ci gaba da shan shayinmu. Idan ya ƙare mu shanye na cikin bakunan mu. Ina nufin, ko da yake dai, shi ke nan... To amma kuma mene don kin sumbace ni, mene a ciki don kin sha da ni daga gulbinki ke ma kin tsotsa daga tafkina? Ai so ne ke sa a sumbaci ƙauna. 

Abin nufina, fatana shi ne a ce idan mun ƙare wannan da yamma, a lokacin da rana ta je neman masoyinta, ni da ke, za mu karkaɗa haɗin kofi ɗinmu, mu haɗa ruwan kofi sannan mu haye saman farfajiyar benenmu. Muna masu kallon rana da kyawun launinta, ta ɗan yi ja ta ɗan yi shar, tai fatsi-fatsi, ta yi fes abar ƙayatarwa. 

Fatana, ya kasance ke ɗin ma'abociyar shan shayi ce. Don ni da shayi nake rayuwa. Idan babu shi sai ke to duk ɗaya. Don akwai shayi a saman harshenki. Kanumfari uban ƙamshi  na can haƙarƙarin da ke kusa da gurun wuyarki. Akwai ɗanɗanon ruwan shayi a kowace gaɓarki, kusan duk ganyayyakin shayi a katararki suka turke. Akwai komai a cikinki, wannan laɓɓan da ma harshenki. Zo zauna na ƙwanƙwaɗi shayinki. I, na sani sarai da zafi ai, to ai ke ɗin ce mai zafi. Zazzafar masoyiyata mai tururi! Fatana shi ne, idan kika kasance ke ɗin ba ma’abociyar shan shayin ba ce, za ki ba ni dama na shanye ki, bi da bi, gaɓa da gaɓa, a sannu-a sannu. Ina mai lasa, ina kwasar daɗin shayin da ba ya buƙatar kayayyakin shayi. 

Fatana a ce kina karance-karance. Kuma kina iya karance-karance. A ce ga mu nan da safiya, gari ya ɗan fara haske kaɗan, rana ba ta kai ga fitowa ba. A ce ga mu nan a kan kujera, ɗaya a bisan cinyar ɗaya, kina karanta mini daga cikin littafan ruhinki, wai ga ni na sukwano a farin doki, na sha naɗi da amawali, ga alkyabba bisana, hannuna da damin fure. Ke kuma kina tsaye, kin ado kin zayyana, taurari sun fito sun reras suna haskaki, tsuntsaye na rera ƙasidarki, kina dakon jirana na ƙaraso a farin doki na ɗauke ki zuwa birnin.... Ni kada ki ba ni labarin zahiri, sun ciƙa ƙarya da ƙarairayi. So nake ki bani labaran duniyarki waɗanda ba sa taɓa ƙarewa. Ki karanto a yayin da ni kuma na lumshe idanuwana ina mai sauraron wannan muryar taki mafi daɗi fiye da ta sarewa. 

Fatana a ce na san ki zahiri da baɗini, shi ya sa zan so a ce muna kallon junanmu da wata idaniyar can ba wannan ba; wannan idaniyar ta fiye hijabai, ba gani take da kyau ba, wata ran ma fa wai sai na sa tabarau. 

Fatana a kodayaushe, a kullum, safiya da maraice, damina da rani, dare da rana, tsakanin bugun zuciyoyi, tsakanin numfarfashi, tsakanin barci da farke, shi ne: na zama koda moɗar gilashin shan shayinki ne, ko kuma ma shayin ma, yadda zana iya ganin cikinki. Ki haɗiye ni, na shige can cikinki nai zamana abi na. Fatana shi ne a ce na gama saninki. Zahirinki da baɗininki. 

To amma ana ko gama sanin masoyi? 

Alhassan Maibasira

March, 2025

Babu Ranar Da Za Ka Gama Sani(n)!

Matafiyi. Tsaya. Juyo. Saurara. Amsa: Ka sani kuwa? Yaya ake sani ba tare da an sani ba? 
Koma. Zauna. Ladaftu. Karanta. Koda ka sani yanzu ai baka sani(n) ba. 
Nutsa. Haƙa. Keta. Ƙwanƙwaɗa. Koda ka ƙare duka ba za ka sani(n) ba. 
Kwanta. Faraƙa. Kalla! Don duk iya iwon ka, ba za ka kai ƙarshen tekun ba. 

Matafiyi! Tsaya! Rage sauri. Tashi daga tsandauri. Koma can kusa da gulbi. Kalla...!

Yi annashuwa. Ɓace. Rasa kanka a duniya. Nitsa. Taso. Kakkaɓe kurar rigarka. Kalli gizagizai. Yi farin ciki. Sabonta murmushinka. 

Don koda ka sanin ai baka gama sani(n) ba.

Matafiyi! Haraƙo. Biɗa. Kar ka tsaya. Koma dausayi. Zauna kuma. A'a, tashi. Koma tsandauri. Lasa zumar maɗaci. Ɗanɗana maɗacin zuma. Yi shiru! Lula. Kar ka tsaya. Kai can kusa da ƙursiya. Tambaya. Ba amsa? Yi shiru! Tambaya kuma: 

Yaya ake sani ba tare da an sani ba? 

Yi shiru! Saurara: Mene ne sani? Wane ne ya sani? Wa ke tunanin ya sani? Ni ne Masani! Duk wanda yake tunanin ya sani, ai bai sani(n) ba. 

Kai? Kai Wa? 

Ni da nake a kai. Ni ɗin da Na san komai tattare da kai. Ni ɗin da nake Ni, kuma babu wanda yake Ni. Ni ɗin da sani ke zama a Ni. Samaniya ta tsatsafo da yayyafinsa — daga gare Ni. Ni. Ni. To wai shin ma waye Ni?

Kai ne Masani. Ni ɗin ai ban sani ba. Wai shin to: yaya ake sani ba tare da an sani ba? Kar Ka ce baKa sani ba, don na san Ka sani; shi ya sa nake so Ka tsam mini. 

Yi shiru, Matafiyi! Amsar na gun ka tun-tun-tuni. Kuma baka sani ba. Ashe Shi ɗin ne Masani. Kai ɗin ba kowa ne ba. Koma ka karanta. Ci gaba da karatu. Haƙa. Ɗeba. Ƙwanƙwaɗa. Ɓace. Don ko da ka sanin ma ai ba ka gama sani ba. Wai ma, me ake so a sani ne? Soyayya? To me ya kai ka samaniya? Zo bakin gulbi kai ɗaya. A nan za ka tarar da shaya tana ɗiban ruwa a baki don ta tsam wa ƴaƴanta da ke bishiya. “Yaya ta sani ita, tun da ai — kamar— ba ta sani ba?” Ashe amsar na cikinka tun-tun-tuni. Ashe kai ne baka sani ba tun-tuni. Koma ka karanci duniyar Matafiyi, koda ka ma yi hakan, ba za ka gama sani ba!

Alhassan Maibasira

22/07/25

Kai-komo Tsakanin Duniyoyi Biyu

Jiya na tattauna da taurari. Zance marar tsawo. Cikin ƙiftar idanu. Na kalle su suka kalle ni, sai na zanta da su. Ban san me muka tattauna ba. Amma na san da cewa abu ne muhimmi. Kamar nauyin ganin shudewar rayuka da dama. Da nauyin ganin gilmawar lokaci da ya ratayu a kansu. Da kuma sirrikan da bil'adama suka ɓoye a cikinsu — a duk lokacin da suke kallonsu, a cikin dare mai yalwarsu. Sai dai kuma ban zanta da su ba. Ni na wassafa hakan a raina. Ba su ma san da duniyar nan ba, ba su ma taɓa jin sunanta ba. Shi ya sa ban son zahiriyya - don babu abin da ke fitowa daga ita face uƙuba. Uƙuba mai tsanani, mai bala’in firgitarwa. Gwamma ƙaryar da za ta sanya ni nai rayuwa cikin lumana da gaskiyar da za ta iya hana ni rayuwa gaba ɗaya.

Saboda ina son rayuwar nan. Duk da yake ba ta damu da ni ba. Amma ina son ƴaƴanta. Misali, na yi bakancen gaida bishiyu da tsuntsayen da hayyaci ya riska — da idanuwa ma su ɗauke da kuramen kalmomi. Ina son wannan rayuwa, don ko ba komi ina ganin filfiloli a cikinta. Hakan ya wadatu gare ni. Shi ya sa ban son a ce min bishiya ba ta san da zama na ba. Bishiyar da nake gaisarwa a duk lokacin da na gitta ta ko na gitta kyawawan furanninta da rassanta. A'a fa. Bishiya ta san da zama na. Kuma tana iya amsa gaisuwata. Kalli rassanta na karkaɗawa. Dubi yadda suke rausayawa. Kai, ina son wannan rayuwa!

Rayuwar kuma za ta ci gaba da gudanuwa ba tare da ta kalli tsammatsin da ta jefa ni ciki ba. Za ta ci gaba da tafiya ba tare da waigawa ta kalli kusurwar ƙungurmin dajin da rayi ya maƙale a ciki ba. Ba za ta dawo ba kuma ba za ta sa guguwa ta ciro ni ba. Amma kuma ɗaya daga cikin ƴaƴanta — wato maƙyallu, na ta haskaka mini rayi a cikin dajin. Kuma ina jin, a lokacin da ya ke hakan, babu abin da ya kai hakan matsayi a rayuwata. Ji nake yi tamkar a nan, a daidai wurin, daidai lokacin, rayuwa wata halitta ce da zan iya yin abin da na tsana, na ƙi abin da nake so, domin ta! Duk da yake ina ƙungurmin daji, mai yawan namun daji ma su ban tsoro. Amma tartsatsin hasken maƙyallaye ya baɗe mini ruhi na kasa ganin duhun da ke zagaye da ni. Shi ya sa nake son rayuwa nan. A duk inda kake za ka iya riskar maƙyallun da zai haskaka maka ita...

Jiya ban zanta da taurari ba. Ƙarya nake maku. Na yi tunanin cewa na tattauna ne da su sai na rubuta hakan a wannan takardar. Ita kanta tawadar ta san cewa ƙarya nake yi (wata ƙaryar ma) shi ya sa take ta rangaji tamkar wadda aka wurga a tayil mai tsantsi. Kun ga, matsalar kasancewa ƙasurgumin mai mafarki ke nan; sai ka rasa mene ne zahiri da baɗini. Ba wai kuma don baka san su ba ne. Haka kurum sai su ɓace maka na wani ɗan lokaci daga bisani su dawo. Amma tabbas ina son wannan rayuwa, kuma domin kyawawan ƴaƴanta da ta barbaɗa a ko'ina ne. Wannan ita ce gaskiya. Wata gaskiyar kuma ita ce: na tsani rayuwar nan!

Alhassan Maibasira

11/12/25

Wannan Itaciya Da Ban Sani Ba

A halittun Ubangiji akwai wadanda ban sani ba

Wadanda muka sani ba mu sani ba

Da wandanda ba mu sani ba

Kuma ba za mu taɓa sani ba

Kamar dai itaciyar nan da ban sani ba

Ga ta a tsaye ƙiƙam tana rausayawa

Ga furanninta, ɗoraye, na karkadawa

Ga ƙamshin ganyayenta na mamayewa

Ga kaɗawar rassanta na ƙayatarwa

Ga fatsin-fatsin rana na ta ratsowa

Ga tsuntsaye ta ko’ina na ta wilkitawa

Ga daddaɗar sautinsu mai dulmiyarwa

Ita wannan itaciya da ban sani ba

Ta ciyar da ni daga dausayinta ba ta sani ba

Na cika maƙil har na nemo taskar alkintawa

Ita wannan yar itaciyar da ban sani ba

Furanninta kyawawa sun yaɗo a farfajiyar zuciya

Ban santa ba. Bai kuma zama lallai na san ta ba

Nan da wasu daƙiƙu ma ba lallai na tuna ta ba

Ba sai mun san juna ba za mu yi musayar taskar kauna

Ba sai mun fahimci juna ba za mu so juna

Ba sai ta tsam mini daga ƴaƴanta ba zan yabe ta

Ba sai na yi mata ban ruwa ba za ta ƙaunace ni

Ba sai launukan sun zam ɗaya ba za mui so da ƙauna 

Ba sai kamanni da zanen fuska sun zam daya ba

Ba sai muna iya gane zantukan juna ba ma

Kalolin bakan gizo ba sa gwaraye juna ai

Kuma hakan ba ya hana su rike hannun juna

A halittun ubangiji akwai wandanda ban sani ba

Amma, duk da ban san su ba

A ruhina, akwai wannan son da na ajiye domin su

Duk da ba su san ni ba, ba su kuma san 

Da wannan ajiyayyar son ba

Alhassan Maibasira

08/12/25 

Tsakanin Haske da Duhu

Lokaci kaɗan sai hasken makomar wannan ƙasa ya baɗe mini ɗakina. Lokaci guda kuma sai ya janye, ya daina kwaranya a dausayina. Ƙasar nan tamu ce, ita kaɗai ce gare mu, amma a yau na kasa shaida ta; na kasa gane kalar mayafinta. Wasu daga cikin ƴaƴanta na dunkule shara a hannu, su watsa ai ta rububinta. Su damtse mana yatsu, su mika mana azurfa mu yi ta yabonsu. Yau sukuni ya yi ɓatan dabo a sarari ya koma can inda rana ta kwanta. Yau babu mai kallon kwanciyar rana ballantana ma ya yi tunanin sukuninsa — da ke can tare da rana, yana dakon komowar sa. 
Haske yakan tuna mini da ƙauna, duhu kuma ya kusanto ni ga wutarta. Haske da duhu na tasaruffi a zuciya, su suka turniƙe sararinta. Yaushe za mu samu sukuni a can sadarin rana to? Yaushe duk abubban za su rikiɗe ya zam hadarin ya kau? Yaushe ruwan za shi sauko; ƙasa ta fid da ƴaƴanta? Ƴaƴaye kyawawa masu yabanyar zaman lafiya. Yaushe ne makomarmu za ta haska ta bayyana mana da lambunta? Da ke ɗauke da shukoki iri-iri masu kalar lumana? 
Ƙasar nan da zafi da ƙunci. Sannan an ƙi ba mu mafaici. Idan muka je nema sai fa maɗaci. An damƙe mu an barmu da ƙirci. Ƙasar nan da ƙuna a ƙalbi, ƴaƴanta ba su da sukuni, zuciyoyin kowanensu da rauni, da ke shiga har cikin rai yai mulki. 
Bishiyar Gamjin ta fara mutuwa, rassanta na ta bushewa. Mikiyoyin na ta rage yawa. Zakunan ga su a na ta bindigewa. Taurari mahaskaka suna ta rage yawa. Hayaƙin ƙunci a ko'ina na turniƙewa. Amma, har yanzu, rana na fitowa: hadari na haɗuwa, iskar hunturu na kaɗawa, yayyafi na saukowa (a hankali amma).
Duk da yake kududdufin ya kusa bushewa, rijiyar na ci gaba da cika da batsewa. Duk da yake hasken na janyewa, akwai ranar da za ta kuma dawowa. Duk da yake malam-buɗe-littafi na ta ɓacewa, akwai tsuntsayen da ke shilgawa. Duk da yake gangar ta kuma fashewa, kiɗar na fa canza wa. Duk da yake duk abubban da nake ta faɗa hasashe ne, ba a raba ɗan Adam da wassafawa! Saboda ƙasar nan dai ita kaɗai gare mu, ba mu iya sauyawa. Saboda ƙamshin turarenta a jikkunanmu ba shi taɓa nasuwa. Saboda bugun zuciyarmu na tafiya ne a bisa tsarin wannan uwa. Saboda a duk sanda muka tsinci kanmu a rana ita ce ke zame mana inuwa. Saboda ko ina aka binne mu, ƙarshe ruhinmu shigifarta zai kuma dawowa. Saboda ita ce mafari kuma ita ce kushewa! Saboda ko ina za mu, alƙiblarmu na a gidan wannan tauraruwa. 
Idan muka ɓace a saharar rayuwa, ita ce za ta nuna mana hanya mafi karɓuwa. Idan muka gaza samun ruwa a saharar, ita ce za ta zo ta yi mana ban ruwa. Ita ce mafakar matafiyi idan ya ya yi nitso a ƙangin damuwa. Ita ce mai ceton sa idan ya dulmiye ya kasa fitowa. Wannan ƙasa ce komai, kun ga dole matafiyi ya ci gaba da tarairayar wannan uwa. 
Haske za ya iya dawowa, duhun zai iya yayewa — tamkar giza-gizan da hannu ba ya iya taɓowa, tamkar murjanan kalmomin da ke da daɗin furtawa, tamkar sanyayyar iskar asubahin da ke sanya annashuwa. Tamkar... Tamkar... Tamkar ita. Ita ɗin dai wannan uwa!
Alhassan Maibasira 
11/08/25

Idan Na Zamo Darbar Fure, Shin Za Ki Iya Zama Filfilon So?

Ita zatiyyar so idan ta yi nasarar bayyana haskenta ga masoya ance sukan rikice. Wasu ma sukan makance. Wasu kuma sukan zamo darbar fure da filfilo. Shin idan na zamo darbar fure za ki iya zama filfilon so? Sai dai rayina ba zai so a ce kina sauka a furanni kala-kala ba. Rayina zai so a ce a guna kaɗai za ki tsaya. Kamar dai filfilolin da kan sauya kalolin fukafukansu saboda tasirin furanni da ganyayyakin da ke gudanuwa a rayuwarsu. Ni ma, haka na ke so na zamo gare ki.

Amma kuma, darbar da ke ɗauke da sinadarin so na iya bugarwa ai, ban son ki soma layi a saman iska ki faɗa hannun gizo da ƙoƙi su yi kalaci da ke. Ko kuma ki fara rausayawa ƙarshe ki rikiɗe ki dawo bil'adama ni kuma na ci gaba da zama a ke. Ni zan iya jurar haka na tsawon zamani. Ke fa? Filfilo kan bayyanar da irin ƙaunar da ke a kushewa marar lamba a zuciya. Filfilo kan haske hasken ƙauna a dausayin masoya. Yakan sanya walƙiya ta bayyana a duhun idaniya. Shafukan ƙauna kan buɗu a duk lokacin da fukafukinsa ya kaɗa...

Ko dai mu zama filfilolin ne a tare? 

Ni da ke, filfiloli biyu a sararin sama. Mu tanɗo manɗon darbobin ƙauna mu tanɗa wa junanmu. Ƙarshe dai zafin so ya narkar da mu, mu rikiɗe mu zamo darbobin so. Sai mu ci gaba da ƙawatar da duniya da mazaunansa masu tafiya da saƙar zumar ƙauna a rataye a wuya!

Alhassan Maibasira 

09/10/25